Verzekeraar aan zet bij specialisatie ziekenhuiszorg

De NMa ziet een duidelijke regierol voor de verzekeraar weggelegd om door middel van selectieve contractering de door de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport gewenste specialisatie en concentratie van zorg te realiseren. Als ziekenhuizen individueel niet meer in staat zijn om aan de kwaliteitseisen te voldoen, heeft de verzekeraar de verantwoordelijkheid om te bepalen waar hij zorg wel en niet inkoopt. De verzekeraar moet een keuze maken welk ziekenhuis voortaan de behandeling mag uitvoeren. Deze boodschap kregen 150 bestuurders van ziekenhuizen en verzekeraars in 2011 mee tijdens een gezamenlijk symposium van de NMa, de NZa en de Nederlandse vereniging van ziekenhuizen (NVZ).

Deze rol past bij de rol die de verzekeraar heeft gekregen in de Zorgverzekeringswet en de zorgplicht om voldoende kwalitatief goede zorg te leveren. Zorgverzekeraars mogen zich daarbij laten adviseren door de aanbieders van zorg, zolang zij vervolgens zelfstandig een objectieve keuze maken over waar welke zorg wordt ingekocht. Als er samenwerkingsafspraken nodig zijn dan moeten die aantoonbare kwaliteits- of efficiëntievoordelen opleveren en noodzakelijk zijn om de beoogde doelen te realiseren. Ook moeten er voldoende alternatieve bereisbare andere ziekenhuizen overblijven. De voordelen moeten dus opwegen tegen de nadelen van bijvoorbeeld minder keuzevrijheid  KeuzevrijheidDe vrijheid om te kiezen tussen verschillende producten of diensten.  voor patiënten.

Met betrekking tot gezamenlijke inkoop door zorgverzekeraars heeft de NMa een informatiekaart opgesteld die de spelregels op dit punt verduidelijkt. Zorgverzekeraars mogen onder bepaalde omstandigheden samenwerken bij de selectie van zorgaanbieders. Het doel moet dan zijn de minimum kwaliteit van de ziekenhuiszorg te bewaken. Op deze manier gaan concurrentie om de gunst van de verzekerde en kwaliteit van zorg hand in hand.

Zo mogen zorgverzekeraars gezamenlijk een ziekenhuis selecteren voor ‘ hoogcomplexe  HoogcomplexeDe meest ingewikkelde behandelingen  ’ behandelingen die niet vaak voorkomen. Dit is uitsluitend toegestaan als samenwerken noodzakelijk is om te kunnen garanderen dat deze zorgaanbieder voldoende vraag krijgt om aan een minimumnorm voor die behandeling te voldoen. Ook mogen de gezamenlijke verzekeraars, in nauwe samenspraak met de wetenschappelijke verenigingen van medisch specialisten, een bijdrage leveren aan de totstandkoming van landelijke minimumkwaliteitsnormen  Landelijke minimumkwaliteitsnormenMinimum kwaliteitsnormen welke landelijk van kracht zijn.  . Hierbij moet het elke verzekeraar vrij staan om individueel een hogere kwaliteitsnorm voor de inkoop te hanteren.

Labels:

Mededinging, Zorg

Zie ook

Er zijn geen gerelateerde links bij dit artikel.
  • Voeg toe aan mijn selectie
    • Dit artikel
    • Dit hoofdstuk (42)
  • Print
    • Dit artikel
    • Dit hoofdstuk (42)
  • Deel
    • LinkedIn